Weź jedną kartkę i napisz na niej wszystko to, z czego jesteś dumna, czym możesz się pochwalić. Napisz, czego dokonałaś, co lubisz w sobie, za co chwalą cię ludzie. Co wyróżnia cię i sprawia, że czujesz się szczególna albo naprawdę w czymś dobra. Co sprawia, że jesteś postrzegana jako miła, pracowita, uprzejma, zabawna… Wymień szkoły, które ukończyłaś, ilość fakultetów, wyróżnień, napisanych prac… Napisz swoje CV do wymarzonej pracy…

Weź drugą kartkę i napisz na niej o wszystkich swoich słabościach, rozterkach, myślach, których wydaje się, że nikt nie słyszy i wolałabyś, aby tak zostało. Napisz o upadkach, potknięciach, grzechach… O rzeczach, które ci wytknięto, kłamstwach wypowiedzianych lub napisanych, o fałszywym świadectwie i obmowie… O wstydzie, który czujesz…O tym, co sprawia, że czujesz się niegodna.

A teraz oddaj mi te zapisane kartki i weź kolejną, spójrz na nią. Jest biała, bez skazy. Już nie pamiętam twoich grzechów, nie ma po nich śladu. Nie mają też znaczenia twoje starania w byciu docenianą, gdyż nie mają wpływu na kolor ani strukturę tej kartki. Nie są mi potrzebne, aby ocenić jej wartość. Może czasami pojawia się na jej jakieś małe zagniecenie, ale wystarczy, że położę na niej swoją dłoń i znika .To Ja uczyniłem wszystko i należysz do mnie a jedyne, co chcę zapisać, to: znam cię i kocham cię, kocham cię, kocham...

Stworzyciel do Zofii